Miedź Legnica Miedź Legnica to klub, który przeżył jeden dzień chwały wystarczający na pół wieku legendy. Powstała 14 września 1971 roku jako spadkobierczyni wielosekcyjnego MZKS Legnica, finansowanego przez lokalne zakłady pracy – Hutę Miedzi, "Legmet" i "Elpenę". To właśnie od tych trzech przedsiębiorstw pochodzą klubowe barwy: niebieska, zielona i czerwona, nawiązujące do herbów klubów wchodzących w skład MZKS-u, a nie – jak mogłaby sugerować nazwa – od koloru miedzi.
Na swój największy sukces Miedzianka pracowała ponad dwie dekady. W sezonie 1991/1992, występując wówczas na drugim poziomie rozgrywkowym, legniczanie przeszli przez całą drabinkę pucharową, eliminując po drodze między innymi Stal Mielec i Olimpię Poznań. W finale na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie Miedź zmierzyła się z czterokrotnym mistrzem Polski, Górnikiem Zabrze. Po dramatycznym meczu, w którym Piotr Jegor dał prowadzenie Górnikowi, a Dariusz Baziuk wyrównał w 82. minucie, padł wynik 1:1. O triumfie zadecydowały rzuty karne, wygrane przez legniczan 4:3. Był to pierwszy od 1983 roku Puchar Polski zdobyty przez klub spoza najwyższej klasy rozgrywkowej.
Zwycięstwo otworzyło Miedzi drogę do Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie w 1/16 finału trafiła na AS Monaco prowadzone przez Arsène'a Wengera, z Jürgenem Klinsmannem i Youri Djorkaeffem w składzie. Legniczanie ulegli we własnym mieście 0:1, a w rewanżu we Francji wywalczyli bezbramkowy remis, odpadając z rozgrywek z podniesioną głową. Na kolejny historyczny moment kibice czekali aż do 2018 roku, gdy Miedź po raz pierwszy awansowała do Ekstraklasy. Drużyna gra na Stadionie Miejskim im. Orła Białego w Legnicy, a w jej herbie widnieje lew nawiązujący do miejskiej tradycji.