FK Charków FK Charków (do niedawna FC Metalist 1925 Charków) to ukraiński klub piłkarski założony 17 sierpnia 2016 roku, powstały jako kontynuacja tradycji legendarnego FC Metalist Charków – jednego z najbardziej utytułowanych klubów niepodległej Ukrainy, sięgającego korzeniami 1925 roku. Historyczny Metalist, po zdobyciu wicemistrzostwa kraju w sezonie 2012/13 oraz sześciu brązowych medali mistrzostw Ukrainy, w 2016 roku utracił licencję Ukraińskiej Federacji Piłki Nożnej z powodu problemów finansowych i formalnie zaprzestał działalności.
Nowo powstały wówczas klub, przyjmując w nazwie rok założenia oryginalnego Metalistu, rozpoczął rozgrywki od najniższego poziomu ukraińskiej piłki nożnej – Amatorskiej Ligi Piłkarskiej Ukrainy, w której już w debiutanckim sezonie 2016/17 zajął drugie miejsce, zapewniając sobie awans. Kolejny awans nastąpił rok później, a w sezonie 2020/21 drużyna po raz pierwszy w swojej nowożytnej historii wywalczyła awans do Premier-lihi – najwyższej klasy rozgrywkowej ukraińskiej piłki nożnej.
Przez lata klub rozgrywał mecze domowe na historycznym Obwodowym Kompleksie Sportowym Metalist, mogącym pomieścić ponad 40 tysięcy widzów, jednak w związku z rosyjską inwazją na Ukrainę oraz zniszczeniami infrastruktury sportowej w regionie charkowskim, obecnie występuje na znacznie skromniejszej Arenie Liwyj Bereh. Po utrzymaniu się w Premier-lidze do sezonu 2023/24, klub spadł do Pierwszej Ligi, jednak już rok później, w sezonie 2024/25, zajmując trzecie miejsce w tabeli, powrócił do ukraińskiej elity za pośrednictwem baraży, choć po raz pierwszy w swojej historii nie zakwalifikował się wówczas do europejskich pucharów.
Latem 2025 roku klub przeprowadził gruntowny rebranding, porzucając nazwę Metalist 1925 na rzecz nowej, prostszej nazwy FK Charków, wprowadzając nowe godło z charakterystyczną literą „X” oraz zastępując tradycyjne, nawiązujące do Metalistu barwy żółto-niebieskie nowymi kolorami czerwono-żółtymi. Decyzja ta, poprzedzona miesiącami przygotowań zapowiadanymi jeszcze w 2024 roku przez właściciela klubu Wołodymyra Nosowa, miała na celu budowę nowej tożsamości drużyny, silniej związanej bezpośrednio z miastem, choć w powszechnej świadomości kibiców klub wciąż postrzegany jest jako naturalny kontynuator tradycji jednego z najbardziej rozpoznawalnych zespołów piłkarskich we wschodniej Ukrainie.