Śląsk Wrocław Śląsk Wrocław to jedyny klub w historii polskiej piłki, który zdobył krajowe mistrzostwo, występując jednocześnie pod szyldem wojskowego klubu sportowego dopiero co przeniesionego z byłych oficerskich szkół. Klub powstał w 1947 roku z połączenia Pioniera Wrocław, założonego rok wcześniej przy przeniesionej z Przemyśla Oficerskiej Szkole Saperów, oraz Podchorążaka, sekcji działającej przy Oficerskiej Szkole Piechoty. Stąd wywodzi się popularne do dziś określenie kibiców i piłkarzy klubu jako Wojskowych.
Najlepszy okres w historii Śląska przypadł na drugą połowę lat 70. Prowadzona przez trenera Władysława Żmudę (starszego) drużyna sięgnęła w 1976 roku po pierwszy Puchar Polski, pokonując w finale Stal Mielec 2:0, a rok później, w 1977 roku, wywalczyła pierwsze w historii mistrzostwo Polski. To właśnie sezon 1976/77 przyniósł największy sukces europejski klubu – w Pucharze Zdobywców Pucharów wrocławianie dotarli aż do ćwierćfinału, ulegając dopiero włoskiemu SSC Napoli. Wśród piłkarzy tamtej generacji wyróżniał się Władysław Żmuda, dwukrotny medalista mistrzostw świata, a także niekwestionowany rekordzista klubu pod względem liczby bramek, Janusz Sybis.
Drugi tytuł mistrzowski Śląsk zdobył dopiero w 2012 roku, po dwudziestu latach oczekiwania i mimo epizodu spadku do drugiej ligi na przełomie tysiącleci. Klub triumfował też ponownie w Pucharze Polski w 1987 roku, pokonując w finale w Opolu GKS Katowice po rzutach karnych, a kilka miesięcy później sięgnął po Superpuchar Polski. Drużyna, znana z zielono-biało-czerwonych barw, rozgrywa mecze na stadionie wybudowanym na Euro 2012 przy alei Śląskiej, jednym z największych i najnowocześniejszych obiektów piłkarskich w Polsce.
