FK Radnički Niš to klub, który w sezonie 1981/82 zbliżył się bardziej niż jakikolwiek inny serbski zespół w historii do finału Pucharu UEFA, dochodząc do półfinału tych rozgrywek. Klub powstał 24 kwietnia 1923 roku w Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców, a jednym z jego założycieli był komunistyczny działacz Miloš Marković, który dwa lata później powołał do życia również klub Slobodę Užice. Nazwa Radnički – dosłownie „robotniczy” – odzwierciedlała silne związki klubu z ruchem robotniczym w pierwszej połowie XX wieku, co po ustanowieniu dyktatury królewskiej w 1929 roku zmusiło władze klubu do czasowej zmiany nazwy na Građanski, w obawie przed represjami wobec lewicowych działaczy.
Radnički Niš należał do jednych z najbardziej stabilnych klubów w historii byłej Jugosławii, spędzając łącznie dwadzieścia dziewięć sezonów w Jugosłowiańskiej Pierwszej Lidze, z najlepszymi wynikami w postaci trzecich miejsc w sezonach 1980 i 1981. Punktem kulminacyjnym historii klubu okazał się jednak sezon 1981/82 w Pucharze UEFA. Po wyeliminowaniu między innymi austriackiego LASK Linz, Radnički dotarł do półfinału, gdzie zmierzył się z zachodnioniemieckim Hamburgerem SV. 7 kwietnia 1982 roku na własnym Stadionie Čair, przed dwudziestoma dwoma tysiącami kibiców, drużyna z Niš pokonała Niemców 2:1 dzięki bramkom Beganovicia i Obradovicia. W rewanżu w Hamburgu Radnički uległ jednak 1:5, odpadając z rozgrywek, których triumfatorem został ostatecznie szwedzki IFK Göteborg. Klub sięgnął też po regionalny Puchar Bałkanów w 1975 roku, docierając ponownie do finału tych rozgrywek w 1989 roku.
Współcześnie Radnički Niš, znany jako Real sa Nišave (Real znad Nišavy), rywalizuje w Superlidze Serbii, do której powrócił w 2012 roku, notując najlepsze powojenne wyniki w postaci trzeciego miejsca w 2018 roku i wicemistrzostwa kraju rok później. Warto odróżnić klub od podobnie nazwanego Radničkiego 1923 z Kragujevaca – oba zespoły dzieli jedynie część nazwy nawiązująca do wspólnych, robotniczych korzeni. Drużyna z Niš rozgrywa mecze domowe na Stadionie Čair, mogącym pomieścić ponad osiemnaście tysięcy widzów.