Szachcior Soligorsk Szachcior Soligorsk to klub, którego cała historia była nierozerwalnie związana z lokalnym przemysłem wydobywczym, a którego istnienie zakończyło się w marcu 2025 roku wraz z rozwiązaniem drużyny. Założony w 1961 roku w mieście górniczym Soligorsk, powstałym wokół złóż soli potasowej, klub od początku nosił nazwę nawiązującą do górniczej tożsamości regionu – Szachcior oznacza po rosyjsku i białorusku „górnika”.
Przez dekady radzieckiej epoki zespół występował głównie w niższych ligach Białoruskiej SRR, a najlepsze wyniki osiągnął pod koniec lat 80., dwukrotnie kończąc rozgrywki na drugim miejscu w tabeli, w 1988 i 1990 roku. Po uzyskaniu przez Białoruś niepodległości klub od 1992 roku nieprzerwanie występował w najwyższej klasie rozgrywkowej. Pierwsze wielkie trofeum – Puchar Białorusi – Szachcior zdobył w 2004 roku, a rok później, w 2005 roku, po raz pierwszy w historii sięgnął po mistrzostwo kraju. Na kolejny tytuł kibice czekali piętnaście lat – klub triumfował ponownie w 2020 i 2021 roku, budując wówczas silną pozycję w krajowym futbolu. W 2022 roku Szachcior zdobył czwarte mistrzostwo Białorusi, jednak tytuł ten odebrano klubowi w maju 2023 roku decyzją władz ligi w związku z aferą korupcyjną dotyczącą ustawiania wyników meczów.
Ostatnie lata istnienia klubu naznaczone były kryzysem sportowym i organizacyjnym – w sezonie 2024 Szachcior zajął ostatnie, szesnaste miejsce w tabeli i spadł do pierwszej ligi, a kilka miesięcy później, w marcu 2025 roku, klub ogłosił rozwiązanie. Drużyna, znana jako Górnicy, przez ponad sześćdziesiąt lat rozgrywała mecze domowe na stadionie Stroitiel w Soligorsku, pozostając ważną częścią tożsamości miasta zbudowanego wokół górnictwa potasu.
