Założony w 1927 roku Hapoel Tel Awiw należy do najbardziej utytułowanych klubów w historii izraelskiej piłki nożnej. Wywodzący się tradycyjnie z ruchu robotniczego zespół na przestrzeni niemal wieku wywalczył 13 tytułów mistrza kraju oraz 16 Pucharów Izraela. Domowe spotkania drużyny na stadionie Bloomfield od dziesięcioleci stanowią fundament lokalnej rywalizacji, w której szczególną rolę odgrywają derby przeciwko Maccabi Tel Awiw. Bilans tych starć oraz stałość występów w czołówce tabeli przez większą część XX wieku utrwaliły pozycję klubu jako jednego z głównych filarów dyscypliny w regionie.
Pod względem występów na arenie międzynarodowej Hapoel Tel Awiw zapisał się jako jeden z najskuteczniejszych przedstawicieli swojego kraju po włączeniu Izraela do struktur UEFA. Do najważniejszych punktów w statystykach klubu należy zaliczyć sezon 2001/2002, kiedy zespół pod wodzą szkoleniowca Drora Kashtana dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA, eliminując po drodze m.in. Chelsea FC oraz Parma FC. Kolejnym sukcesem o charakterze wymiernym był awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów w sezonie 2010/2011 za kadencji trenera Eliego Guttmana, gdzie drużyna zdobyła 5 punktów w rywalizacji z Schalke 04, Olympique Lyon i Benficą Lizbona.
W profilu taktycznym zespołu na przestrzeni dekad dominowała wysoka dyscyplina defensywna połączona z efektywnością w ataku pozycyjnym, co przekładało się na stabilne wskaźniki punktowe w rozgrywkach ligowych. W barwach klubu występowało wielu reprezentantów kraju, w tym Yossi Abukasis, Gil Vermouth czy Eran Zahavi. Ostatnie lata przyniosły jednak wyraźne zawirowania organizacyjno-finansowe, które skutkowały większą zmiennością wyników sportowych oraz incydentalnymi spadkami z najwyższej klasy rozgrywkowej. Obecnie klub koncentruje się na stabilizacji struktury kadrowej oraz powrocie do regularnego punktowania w czołówce ligi.