Sutjeska Nikšić należy do najważniejszych klubów w historii czarnogórskiej piłki, a jego pozycję zbudowała nie tylko seria sukcesów po uzyskaniu przez Czarnogórę niepodległości, lecz także długa obecność na najwyższym poziomie futbolu jugosłowiańskiego. Klub wywodzi się z 1920 roku, gdy w Nikšiciu powstał zespół Obilić. W kolejnych latach zmieniał nazwę, a od 1945 roku nosi nazwę Sutjeska, nawiązującą do bitwy nad rzeką Sutjeską z czasów II wojny światowej. W 1964 roku drużyna po raz pierwszy wystąpiła w pierwszej lidze jugosłowiańskiej. Była jednym z zaledwie dwóch klubów z Czarnogóry, obok Budućnosti Podgorica, które rywalizowały w najwyższej klasie rozgrywkowej SFR Jugosławii.
Jugosłowiańska historia Sutjeski nie przyniosła mistrzostwa kraju, ale klub przez kilka okresów występował w elicie i zdobył rozpoznawalność jako jeden z najmocniejszych zespołów z Czarnogóry. Najlepszy wynik w pierwszej lidze jugosłowiańskiej osiągnął w sezonie 1984/85, kiedy zajął dziewiąte miejsce. Wcześniej, w latach 70., występował również w Pucharze Bałkanów. Ważną częścią tradycji klubu stała się także jego praca z młodzieżą i wychowywanie zawodników, którzy później trafiali do innych klubów jugosłowiańskich oraz reprezentacji.
Największy rozwój sportowy nastąpił już w niepodległej Czarnogórze. Sutjeska zdobyła pierwsze mistrzostwo kraju w sezonie 2012/13, a rok później jako pierwszy klub w historii czarnogórskiej ekstraklasy obroniła tytuł. Kolejne mistrzostwa przyszły w sezonach 2017/18, 2018/19 i 2021/22. W sezonie 2025/26 klub ponownie sięgnął po mistrzostwo, zwiększając swój dorobek do sześciu tytułów i stając się drugim najbardziej utytułowanym zespołem w historii ligi, za Budućnostią.
Dorobek krajowy uzupełniają dwa Puchary Czarnogóry. Sutjeska wygrała rozgrywki w sezonach 2016/17 oraz 2022/23. Drugi triumf miał szczególny przebieg: finał z Arsenalem Tivat zakończył się remisem 1:1 po dogrywce, a o trofeum rozstrzygnęła seria rzutów karnych wygrana przez zespół z Nikšicia 4:3.
Europejskie występy Sutjeski mają znacznie dłuższą historię niż jej sukcesy w niepodległej Czarnogórze. Pierwszy oficjalny udział w międzynarodowych rozgrywkach klub zaliczył w 1973 roku w Pucharze Bałkanów. Po uzyskaniu przez Czarnogórę niepodległości regularnie pojawia się w kwalifikacjach europejskich pucharów. W Lidze Mistrzów debiutował w 2013 roku, a najlepsze wyniki w nowoczesnej erze osiągał również w kwalifikacjach Ligi Europy i Ligi Konferencji.
Szczególne miejsce w historii klubu zajmuje Nikšić i stadion Kraj Bistrice, na którym Sutjeska rozgrywa swoje mecze. Oficjalna strona klubu podkreśla znaczenie tego obiektu jako miejsca spotkań zarówno w rozgrywkach krajowych, jak i międzynarodowych. Stadion jest częścią lokalnej tożsamości zespołu, a rywalizacja z Budućnostią Podgorica należy do najważniejszych derbów czarnogórskiej piłki. Klub występuje w tradycyjnych niebiesko-białych barwach i jest określany przydomkiem „Plavi”, czyli „Niebiescy”.
W historii Sutjeski ważne miejsce zajmują także bramkarze. Oficjalna historia klubu zwraca uwagę na nikšicką szkołę bramkarską, z której wywodzili się między innymi Zoran Lemajić, Zoran Banović, Vukašin Poleksić, Ivan Janjušević i Vladan Giljen. Ten ostatni przez wiele lat był jednym z najbardziej rozpoznawalnych zawodników współczesnej Sutjeski, a UEFA wymienia go jako rekordzistę klubu pod względem występów w swoich rozgrywkach.
Historia Sutjeski Nikšić łączy więc tradycję sięgającą początków futbolu w Nikšiciu z pozycją jednego z najbardziej utytułowanych klubów współczesnej Czarnogóry. Sześć mistrzostw kraju, dwa krajowe puchary i wielokrotne występy w europejskich kwalifikacjach czynią z niej jeden z filarów czarnogórskiej piłki klubowej. Jej znaczenie wykracza jednak poza same trofea — Sutjeska pozostaje jednym z klubów, które najlepiej reprezentują piłkarską tradycję Nikšicia i regionu.