Aris Limassol Tradycje Aris Limassol sięgają 1930 roku, kiedy klub powstał z połączenia dwóch lokalnych stowarzyszeń, Souli i Apol, wchłaniając zawodników rozwiązanego wówczas klubu Poseidonas Limassol. Znany kibicom jako Elafria Taksiarchia (Lekka Brygada), Aris był jednym z klubów założycieli Cypryjskiego Związku Piłki Nożnej, jednak przez większość XX wieku kursował między pierwszą a drugą ligą, a w latach 1939–1952 z powodu trudności finansowych całkowicie zawiesił działalność.
Przez dekady najważniejszym momentem w historii klubu pozostawał finał Pucharu Cypru z 1989 roku, przegrany z miejskim rywalem, AEL Limassol. Ten sam sezon przyniósł jeden z najbardziej pamiętnych transferów w historii cypryjskiej piłki – do Aris trafił wówczas radziecki napastnik Ołeh Błochin, zdobywca Złotej Piłki z 1975 roku, który grał w klubie w sezonie 1989/90.
Prawdziwa zmiana nadeszła dopiero w latach 20. XXI wieku, po przejęciu klubu w 2021 roku przez rosyjskiego biznesmena Władimira Fiodorowa. Dzięki nowym inwestycjom Aris zajął czwarte miejsce w sezonie 2021/22 cypryjskiej ekstraklasy, zapewniając sobie pierwszy w historii awans do europejskich pucharów, a rok później poszedł o krok dalej: w 2023 roku klub – prowadzony przez trenera Aleksieja Szpilewskiego, z napastnikiem Aleksandrem Kokorinem jako liderem na boisku – po raz pierwszy w swojej 93-letniej historii zdobył mistrzostwo Cypru, a tego samego lata dołożył do tego Superpuchar Cypru. Tytuł otworzył drogę do eliminacji Ligi Mistrzów, w których Aris ostatecznie odpadł, jednak zespół przebrnął przez rundę play-off Ligi Europy, pokonując Slovan Bratysława, i w sezonie 2023/24 po raz pierwszy w historii klubu zagrał w fazie grupowej europejskich pucharów, trafiając do grupy z Rangers, Realem Betis i Spartą Praga.
Aris występuje w barwach zielono-białych, które klub opisuje jako symbol nadziei i czystości, a mecze domowe rozgrywa na stadionie Alphamega Stadium w Limassol, dzielonym z lokalnym rywalem, AEL. Klub przez długi czas uznawany za jeden ze skromniejszych zespołów Limassol, pozostający w cieniu nawet sąsiadów z Apollona i AEL, w ciągu zaledwie kilku sezonów stał się jedną z najgłośniej komentowanych historii sukcesu w cypryjskiej piłce.
