FC Thun

FC Thun został założony 1 maja 1898 roku z inicjatywy grupy entuzjastów piłki nożnej, którzy spotkali się w gospodzie Zum Sternen, na skrzyżowaniu Marktgasse i Schwäbisstrasse w Thun. Klub przyjął barwy czerwono-białe i przez pierwsze dekady przechodził przez kolejne szczeble amatorskich rozgrywek – od Centralnej Ligi Szwajcarskiej, przez 2. ligę od 1933 roku, aż po reformę lig w 1944 roku, która przeniosła zespół do 1. ligi. Pierwszy historyczny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, Nationalliga A, klub wywalczył w sezonie 1953/1954, kończąc rozgrywki na drugim miejscu za Lugano – jednak już rok później spadł z powrotem do niższej ligi.

Na powrót do elity trzeba było czekać aż 47 lat. Udało się to dopiero pod wodzą trenera Hanspetera Latoura, który wprowadził zespół do Nationalliga A w sezonie 2001/2002. Kilka lat później klub przeżył najjaśniejszy moment swojej historii sprzed obecnego mistrzostwa – awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA w sezonie 2005/2006, podczas którego napastnikiem drużyny był obecny trener Mauro Lustrinelli, gola w pamiętnym meczu z Arsenalem strzelił Nelson Ferreira, a kapitanem zespołu był Andres Gerber – dziś prezes klubu.

Mecze domowe FC Thun rozgrywa na liczącej 10 000 miejsc Stockhorn Arenie. W swojej historii klub dwukrotnie dochodził do finału Pucharu Szwajcarii, przegrywając w 1955 i 2019 roku, a w sezonie 2025/2026 sięgnął po swoje pierwsze mistrzostwo Szwajcarii, wieńcząc ponad wiek budowania klubowej tożsamości opartej na stabilności i wychowankach.

FC Thun sensacyjnie mistrzem Szwajcarii – bajka beniaminka stała się faktem

Piłkarska sensacja sezonu 2025/2026 ma swój adres: Stadion Stockhorn Arena w Thun. Klub, który jeszcze rok wcześniej występował w drugiej lidze, sięgnął po pierwsze w swojej 128-letniej historii mistrzostwo Szwajcarii.

Droga FC Thun do tytułu wygląda jak scenariusz filmowy. Sezon 2024/2025 zespół zakończył z jedenastopunktową przewagą na czele Challenge League, czyli drugiego poziomu rozgrywkowego, co dało awans do Super League. Nikt jednak nie spodziewał się, że beniaminek od razu zamiesza w walce o najwyższe cele – tymczasem drużyna prowadzona przez Mauro Lustrinelliego przez większą część sezonu utrzymywała pozycję lidera tabeli.

O tytule zadecydował ostatni weekend rozgrywek. Zespół z Thun przegrał na wyjeździe z FC Basel, jednak dzień później porażki doznał najbliższy rywal do tytułu, St. Gallen, co ostatecznie przypieczętowało historyczny sukces gospodarzy znad jeziora Thun.

To nie pierwszy raz, gdy klub ocierał się o wielki sukces – najbliżej mistrzostwa FC Thun był w 2005 roku, gdy został wicemistrzem Szwajcarii, a w dorobku ma też dwa krajowe puchary. Tym razem jednak przełamał wieloletnią dominację trzech klubów – Bazylei, Zurychu i Young Boys Berno, którzy dzielili między sobą tytuły przez poprzednie 22 sezony.

Sukces porównywany jest do bajkowego mistrzostwa Leicester City w Premier League z 2016 roku – z tą różnicą, że tym razem bohaterem został klub z jedenastego co do wielkości miasta Szwajcarii, malowniczo położonego u stóp Alp.