KV Mechelen zajmuje wyjątkowe miejsce w belgijskiej piłce nożnej – pozostaje jedynym belgijskim klubem, który zdobył kiedykolwiek liczące się europejskie trofeum. Założony w 1904 roku w Mechelen, mieście położonym między Antwerpią a Brukselą, klub przez dziesięciolecia kursował między klasami rozgrywkowymi, zanim doczekał się dwóch złotych okresów – jednego w latach 40. i znacznie bardziej znanego pod koniec lat 80.
Ta druga złota era rozpoczęła się w 1987 roku, gdy Mechelen zdobył Puchar Belgii, pokonując w finale RFC Liege 1:0. Trofeum dało klubowi miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów kolejnego sezonu, a pod wodzą holenderskiego trenera Aada de Mosa, z zespołem zbudowanym wokół bramkarza Michela Preudhomme'a, obrońcy Leia Clijstersa i izraelskiego skrzydłowego Eli Ohany, Mechelen wbrew wszelkim przewidywaniom dotarł do finału. Tam, 11 maja 1988 roku na Stade de la Meinau w Strasburgu, zmierzył się z broniącym tytułu i wielkim faworytem – Ajaxem. Jedno trafienie głową w drugiej połowie autorstwa Pieta den Boera, po dośrodkowaniu Ohany, wystarczyło, by dać Mechelen zwycięstwo 1:0 i największe trofeum w historii klubu. W kolejnym sezonie klub dołożył do kolekcji Superpuchar Europy, pokonując w dwumeczu PSV Eindhoven – zamykając serię europejskich sukcesów, której żaden inny belgijski klub od tamtej pory nie powtórzył.
Mechelen zdobył też czterokrotnie mistrzostwo Belgii, głównie w latach 40. i 50., a także drugi Puchar Belgii. Znany jako Malinwa lub De Kakkers, występujący w żółto-czerwonych barwach klub od 1911 roku gra na tym samym miejscu, za dawnymi koszarami wojskowymi, dlatego kibice wciąż nazywają stadion Achter de Kazerne (Za koszarami), niezależnie od aktualnej nazwy komercyjnej.