Hajduk Split Hajduk Split powstał nie w Chorwacji, lecz w Pradze – 13 lutego 1911 roku grupa studiujących tam splitczyków, wśród nich Fabijan Kaliterna, Vjekoslav Ivanišević, Lucijan Stella i Ivan Šakić, po obejrzeniu meczu Sparty ze Slavią postanowiła założyć klub w rodzinnym mieście. Nazwę Hajduk zaproponował ich nauczyciel Josip Barač, nawiązując do bałkańskich zbójników i buntowników walczących z panowaniem osmańskim. Od tamtej pory zespół występuje w białych koszulkach i niebieskich spodenkach, co dało mu przydomek Bili (Biali).
W czasach piłki jugosłowiańskiej Hajduk należał do tzw. Wielkiej Czwórki, obok Dinama Zagrzeb, Crveny zvezdy i Partizana, zdobywając dziewięć mistrzostw Jugosławii i dziewięć Pucharów Jugosławii, w większości w złotej dekadzie lat 70. XX wieku pod wodzą trenera Tomislava Ivicia. Na arenie europejskiej największym osiągnięciem klubu pozostają trzy ćwierćfinały Pucharu Europy – w sezonach 1975/76, 1979/80 i 1994/95 – a także półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów w sezonie 1972/73 i półfinał Pucharu UEFA w sezonie 1983/84, gdy zabrakło niewiele do gry o europejski finał.
Po odzyskaniu przez Chorwację niepodległości Hajduk sześciokrotnie sięgał po mistrzostwo kraju, za każdym razem w latach 1992–2005, oraz kilkukrotnie zdobywał Puchar Chorwacji, ostatni raz w 2013 roku; od tego czasu klub nie dołożył już żadnego tytułu ligowego, co dodatkowo zaostrza wieloletnią rywalizację z Dinamem Zagrzeb, znaną jako Wieczne Derby.
To jednak relacja z kibicami czyni Hajduk wyjątkowym. Torcida, założona w Splicie 28 października 1950 roku i nazwana na cześć brazylijskich fanów z mundialu tego samego roku, uznawana jest za najstarszą zorganizowaną grupę kibiców w Europie. Od 2008 roku Hajduk funkcjonuje jako spółka akcyjna – większość udziałów wciąż należy do miasta Split, jednak stowarzyszenie kibiców Naš Hajduk systematycznie wykupuje akcje w imieniu fanów i kontroluje już około jednej trzeciej klubu, pod hasłem „Hajduk je naš” – „Hajduk jest nasz”. W połączeniu z żarliwym dopingiem na Stadionie Poljud ta głęboka, zakorzeniona w lokalnej społeczności tożsamość sprawia, że Hajduk pozostaje jednym z najbardziej niepowtarzalnych klubów europejskiego futbolu, nawet w latach bez trofeów.
