Anorthosis Famagusta należy do najbardziej utytułowanych klubów w historii cypryjskiego futbolu. Został założony 30 stycznia 1911 roku w Famaguście, a w 1934 roku był jednym z klubów założycielskich Cypryjskiego Związku Piłki Nożnej. Według oficjalnych danych klubu ma na koncie 13 mistrzostw Cypru, 10 krajowych pucharów i 7 Superpucharów. Tytuły mistrzowskie zdobywał zarówno w pierwszych dekadach istnienia ligi, jak i w znacznie późniejszym okresie, z najbardziej udaną serią pięciu mistrzostw w latach 1997–2000 oraz kolejnymi tytułami w 2005 i 2008 roku.
Historia Anorthosis jest jednak wyjątkowa nie tylko ze względu na trofea. Klub od 1974 roku funkcjonuje poza swoim rodzinnym miastem. W wyniku konfliktu na Cyprze i tureckiej inwazji mieszkańcy Famagusty zostali zmuszeni do opuszczenia miasta, a Anorthosis stał się klubem uchodźczym. UEFA podkreśla, że od tego czasu jego baza znajduje się w Larnace, podczas gdy oficjalna historia klubu opisuje rok 1974 jako moment, w którym Anorthosis stał się częścią społeczności cypryjskich uchodźców. Dawny stadion GSE w Famaguście pozostał poza zasięgiem klubu, a jego tymczasową siedzibą stał się stadion Antonisa Papadopoulosa w Larnace.
Ta historia nadała klubowi szczególne znaczenie dla mieszkańców Famagusty. Anorthosis nie utracił jednak sportowych ambicji po 1974 roku. Już w sezonie 1974/75, pierwszym po wysiedleniu, zdobył Puchar Cypru, pokonując w finale Enosis Neon Paralimni 3:2. Był to wymowny przykład sportowej odporności klubu, który w nowych warunkach nadal rywalizował o krajowe trofea. W kolejnych dekadach Anorthosis odzyskał pozycję jednej z najważniejszych drużyn na wyspie, a szczególnie udany był okres drugiej połowy lat 90.
Najbardziej pamiętny rozdział europejskiej historii rozpoczął się w 2005 roku. W eliminacjach Ligi Mistrzów Anorthosis wyeliminował Trabzonspor, wygrywając pierwszy mecz 3:1 i utrzymując przewagę mimo porażki 0:1 w rewanżu w Turcji. UEFA określiła zwycięstwo w pierwszym spotkaniu jako jeden z największych wyników w historii cypryjskiego futbolu. Zespół prowadzony przez Temura Kecbaję dotarł wówczas do trzeciej rundy kwalifikacyjnej, gdzie jego drogę zatrzymało Rangers.
Trzy lata później Anorthosis dokonał czegoś jeszcze większego. W kwalifikacjach Ligi Mistrzów 2008/09 przeszedł przez wszystkie trzy rundy, pokonując kolejno Pyunik Erywań, Rapid Wiedeń i Olympiakos. Szczególnie imponujące były domowe zwycięstwa 3:0 nad Rapidem i Olympiakosem. 27 sierpnia 2008 roku, po wygranej 3:0 u siebie i porażce 0:1 w rewanżu, klub został pierwszym zespołem z Cypru, który awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów.
W fazie grupowej Anorthosis nie ograniczył się do samego udziału. Na inaugurację zremisował 0:0 z Werderem Brema na wyjeździe, następnie pokonał Panathinaikos 3:1, a w kolejnym meczu przegrał z Interem Mediolan tylko 0:1. Jeszcze bardziej pamiętny był rewanż z włoskim mistrzem. W Nikozji Anorthosis dwukrotnie wychodził na prowadzenie, a po golu Nikolaosa Frousosa na początku drugiej połowy prowadził 3:2. Julio Cruz wyrównał jednak w końcówce na 3:3. Cypryjski zespół do ostatniej kolejki pozostawał w grze o awans do 1/8 finału, ostatecznie kończąc grupę na czwartym miejscu.
Ważną postacią tego okresu był Temur Kecbaja, gruziński piłkarz, a później trener klubu. UEFA wskazywała jego pracę jako jeden z kluczowych elementów sukcesu z 2008 roku. Wcześniej sam Kecbaja uczestniczył również w pamiętnym dwumeczu z Trabzonsporem w 2005 roku. Wśród zawodników związanych z najważniejszym okresem europejskiej historii klubu wyróżniali się także Nikolaos Frousos, Siniša Dobrašinović, Lukasz Sosin i Vincent Laban.
Tradycyjne barwy Anorthosis Famagusta to niebieski i biały. Oficjalne materiały klubu wskazują również, że czarny kolor ma symboliczne znaczenie do czasu powrotu do Famagusty, natomiast wcześniejszymi barwami były żółty i czarny. Obecnym domem zespołu pozostaje stadion Antonisa Papadopoulosa w Larnace, który od 1986 roku jest ważnym elementem powojennej historii klubu. Dla Anorthosis nie jest to jednak zwykły stadion: przez dziesięciolecia stał się jednym z najważniejszych miejsc związanych z życiem klubu działającego poza swoim rodzinnym miastem.
Anorthosis Famagusta pozostaje więc klubem, którego historii nie da się opisać wyłącznie przez liczbę trofeów. 13 mistrzostw Cypru i pamiętny awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów stanowią ważną część jego dorobku, ale równie istotna jest ciągłość klubu po utracie Famagusty w 1974 roku. Jego sportowa działalność w Larnace połączona jest z pamięcią o mieście, którego nazwa na zawsze pozostała częścią tożsamości zespołu.