Mimo że hiszpański futbol klubowy kojarzy się przede wszystkim z dominacją zjawiskowych potęg z Madrytu i Barcelony, Valencia CF od dekad udowadnia, że na Półwyspie Iberyjskim istnieje potężny ośrodek piłkarski potrafiący skutecznie rzucić wyzwanie największym. Założony 18 marca 1919 roku klub z dworu nad Morzem Śródziemnym zyskał wyjątkową tożsamość, stając się synonimem zaciętości, znakomitej taktyki i unikalnej kultury kibicowskiej.
Wizytówką zespołu od maja 1923 roku pozostaje legendarne Estadio de Mestalla. Obiekt ten słynie z niesamowicie stromych trybun oraz wyjątkowej atmosfery, w której tradycyjne biało-czarne barwy stanowią tło dla gorącego dopingu. Historyczny dom Los Che pamięta złote ery zespołu – od dekady lat 40. XX wieku, gdy linia ataku zwana Delantera Eléctrica wywalczyła pierwsze ligowe trofea, po trenerskie sukcesy Alfredo Di Stéfano, pod którego wodzą drużyna zdobyła mistrzostwo w 1971 roku i Puchar Zdobywców Pucharów w 1980 roku. Najjaśniejszym punktem dawnych lat był również argentyński napastnik Mario Kempes, król strzelców i absolutna legenda w historii Blanquinegros.
Szczególne miejsce w historii europejskiej piłki Valencia CF zajmuje jednak za sprawą przełomu wieków. Na przełomie tysiącleci pod wodzą Héctora Cúpera zespół dwukrotnie z rzędu zagrał w finale Ligi Mistrzów (w 2000 i 2001 roku). Choć oba mecze zakończyły się dramatycznym niepowodzeniem, Valencia z takimi postaciami jak Gaizka Mendieta, Santiago Cañizares czy Claudio López zdobyła uznanie całego kontynentu. Dzieła dopełnił Rafael Benítez, tworząc jedną z najbardziej dyscyplinowanych drużyn XXI wieku. W sezonie 2003/2004 Valencia zdobyła pamiętną podwójną koronę – sięgając po szóste w swojej historii mistrzostwo Hiszpanii oraz triumfując w Pucharze UEFA.
Klub z Walencji zapisał się w pamięci kibiców także jako niesamowita kuźnia talentów i miejsce wybitnych indywidualności, w którym szczytową formę osiągał m.in. David Villa. Choć Valencia CF miewała momenty kryzysów organizacyjnych, posiadana tradycja, sześć tytułów mistrzowskich oraz ośmiokrotne wywalczenie Pucharu Króla czynią ją jednym z najważniejszych filarów w historii hiszpańskiego futbolu.