Borac Banja Luka Nazwa FK Borac Banja Luka, oznaczająca po serbsku „Bojownik” lub „Wojownik”, została wybrana przez samych założycieli klubu. Gdy grupa lokalnych działaczy ruchu robotniczego zakładała klub piłkarski w Banja Luce 4 lipca 1926 roku, pisarz i działacz Veselin Masleša miał zapytać ich wprost, dlaczego, skoro zamierzają walczyć o prawa robotnicze, nie mieliby po prostu nazwać klubu Borac. Ta nazwa i stojąca za nią robotnicza tożsamość definiują klub do dziś.
Założony pierwotnie jako Radnički sportski klub Borac, klub przez dekady bezskutecznie zabiegał o miejsce w jugosłowiańskiej elicie, przegrywając baraże o awans w 1970, 1971 i 1973 roku, zanim ostatecznie w latach 90. dotarł do Pierwszej Ligi Jugosłowiańskiej. Jego największy triumf przyszedł jednak, gdy klub wciąż występował w drugiej lidze. W 1988 roku, pod wodzą trenera Husniji Fazlicia, Borac zdobył Puchar Jugosławii, pokonując w finale w Belgradzie giganta tamtejszej piłki, Crvenę Zvezdę, 1:0 dzięki golowi klubowej legendy Senada Lupicia - pozostając do dziś jedynym drugoligowym klubem, który wygrał te rozgrywki. Po powrocie do Banja Luki drużynę na placu Krajina powitały dziesiątki tysięcy kibiców.
Cztery lata później, w 1992 roku, gdy Jugosławia się rozpadała, Borac zdobył swoje pierwsze międzynarodowe trofeum, wygrywając Puchar Mitropa we włoskim mieście Foggia - pokonując gospodarzy w rzutach karnych, a następnie, również po serii jedenastek po remisie 1:1, zwyciężając w finale węgierski BVSC Budapeszt.
Od tamtej pory klub stał się jednym z filarów piłki w Republice Serbskiej, rozgrywając mecze domowe na Stadionie Miejskim w Banja Luce i ośmiokrotnie zdobywając Puchar Republiki Serbskiej - więcej niż jakikolwiek inny klub w historii tych rozgrywek. W sezonie 2025/26, pod wodzą trenera Vinka Marinovicia i z byłym reprezentantem Bośni Zvjezdanem Misimoviciem, weteranem Bundesligi i rosyjskiej Priemjer-Ligi, na stanowisku prezesa klubu, Borac zdobył mistrzostwo Bośni i Hercegowiny, wyprzedzając wyraźnie rywali - Zrinjski Mostar i FK Sarajevo - i po raz kolejny potwierdzając swoją pozycję wśród czołowych klubów kraju.
Znany kibicom jako Crveno-plavi (Czerwono-Niebiescy), Borac niemal sto lat po założeniu pozostaje jednym z klubów najpełniej uosabiających zarówno sportową dumę, jak i robotnicze korzenie piłki nożnej w Bośni i Hercegowinie.
