OGC Nice OGC Nice (Olympique Gymnaste Club de Nice) to francuski klub piłkarski założony 9 lipca 1904 roku w dzielnicy Les Baumettes, początkowo jako stowarzyszenie gimnastyczno-lekkoatletyczne. Sekcja piłkarska powstała cztery lata później, a swoje obecne, czerwono-czarne barwy klub przyjął w 1919 roku po fuzji z lokalnym Gallia Football Athlétic Club – wcześniej zespół występował w barwach niebiesko-czarnych. W 1932 roku Nice znalazło się w gronie klubów założycielskich pierwszej profesjonalnej ligi francuskiej.
Złoty okres w historii klubu przypadł na lata 50. XX wieku, gdy drużyna czterokrotnie sięgnęła po mistrzostwo Francji – w latach 1951, 1952, 1956 oraz 1959 – oraz dwukrotnie triumfowała w Pucharze Francji, w 1952 i 1954 roku. Sezon 1951/52 przyniósł klubowi pierwszy w historii dublet krajowy, gdy w finale pucharu pokonano wicemistrza kraju, Bordeaux, aż 5:2. W tamtej drużynie błyszczeli m.in. algiersko-francuski napastnik Abdelaziz Ben Tifour oraz późniejszy trener klubu Luis Carniglia, a skład wzmocnił również sprowadzony z Casablanki Just Fontaine.
Ten sam okres dał klubowi przepustkę do europejskich pucharów – Nice dwukrotnie docierało do ćwierćfinału Pucharu Europy Mistrzów, w sezonach 1956/57 oraz 1959/60, za każdym razem trafiając na Real Madryt w składzie z Alfredo Di Stéfano, Raymondem Kopą i Ferencem Puskásem i przegrywając w dwumeczu odpowiednio 2:6 oraz 3:6. Ostatnie krajowe trofeum – Puchar Francji – klub zdobył w 1997 roku, pokonując Guingamp w rzutach karnych po serii 4:3.
Przez większość swojej historii Nice rozgrywało mecze domowe na Stade du Ray, otwartym w latach 20. XX wieku, zanim w 2013 roku klub przeniósł się na nowoczesny stadion Allianz Riviera, mogący pomieścić ponad 36 tysięcy widzów. Drużyna nosi przydomki Les Aiglons (Orlątka) oraz Le Gym, nawiązujący do gimnastycznych korzeni klubu, i pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków piłkarskich na francuskiej Riwierze.
