Torino FC powstał 3 grudnia 1906 roku w Turynie z inicjatywy szwajcarskiego przedsiębiorcy Alfreda Dicka, który wcześniej związany był z Juventusem. Barwami klubu stały się bordowe (określane po włosku jako "granata"), a rywalizacja z Juventusem przerodziła się z czasem w jedno z najbardziej rozpoznawalnych derbów Włoch, znane jako Derby della Mole.
Swoje mecze domowe Torino rozgrywa na Stadio Olimpico Grande Torino, obiekcie, który przez wiele lat funkcjonował pod nazwą Stadio Comunale, a imię wielkiej drużyny klubu przyjął w 2006 roku.
W historii Serie A klub zdobył siedem tytułów mistrza Włoch, z czego pięć w latach 1943-1949 (z przerwą w rozgrywkach ligowych w trakcie wojny), za sprawą legendarnej formacji znanej jako Grande Torino. Zespół ten, prowadzony przez kapitana Valentino Mazzolę, uznawany jest za jedną z najsilniejszych drużyn w historii włoskiego futbolu i stanowił podstawę reprezentacji Włoch tamtego okresu. 4 maja 1949 roku niemal cały skład drużyny zginął w katastrofie lotniczej na wzgórzu Superga pod Turynem, wracając samolotem z towarzyskiego meczu z Benfiką rozegranego w Lizbonie. Tragedia ta na trwałe wpisała się w historię klubu i całego włoskiego futbolu, a rocznica katastrofy do dziś obchodzona jest przez kibiców Torino.
Klub jest ponadto pięciokrotnym zdobywcą Pucharu Włoch. Na arenie europejskiej Torino odniosło sukces w 1991 roku, zdobywając Puchar Mitropa, a rok później, prowadzone przez trenera Emiliano Mondonico, dotarło do finału Pucharu UEFA, w którym uległo Ajaksowi Amsterdam po zasadzie goli na wyjeździe.
Od 2005 roku właścicielem klubu jest wydawca medialny Urbano Cairo. Torino pozostaje jednym z klubów o najbogatszej tradycji w północnych Włoszech, a pamięć o Grande Torino wciąż stanowi istotny element tożsamości kibiców i miasta.