Niezwykłe usytuowanie na wyspie Sant’Elena w Lagunie Weneckiej definiuje tożsamość Venezia FC, której kibice docierają na mecze tramwajami wodnymi. Klub założony 14 grudnia 1907 roku reprezentuje unikalną estetykę, w której charakterystyczne pomarańczowo-czarno-zielone barwy przeplatają się z bogatą historią włoskiego futbolu.
Złote lata zespołu przypadają na początek lat 40. XX wieku. W sezonie 1940/1941 wenecki klub osiągnął największy sukces w historii, zdobywając Puchar Włoch (Coppa Italia) po finałowym dwumeczu z AS Roma (3:3 w Rzymie oraz 1:0 w rewanżu). W kolejnym sezonie, 1941/1942, drużyna wywalczyła 3. miejsce w Serie A, co pozostaje jej najwyższym osiągnięciem w rozgrywkach ligowych. Trzonem owego zespołu był legendarny duet Valentino Mazzola oraz Ezio Loik, którzy później stali się filarami słynnego Grande Torino. Najskuteczniejszym strzelcem w dziejach klubu pozostaje natomiast Francesco Pernigo, autor 70 goli, a rekordzistą pod względem liczby występów jest Gianni Grossi (269 meczów).
Swoje domowe spotkania drużyna rozgrywa na Stadio Pier Luigi Penzo, otwartym w 1913 roku. Jest to drugi najstarszy stadion piłkarski we Włoszech, noszący imię pilota z czasów I wojny światowej. Choć wenecki klub nigdy nie występował w głównych fazach europejskich pucharów UEFA, w późniejszych dekadach zasłynął powrotami do najwyższej klasy rozgrywkowej pod wodzą takich szkoleniowców jak Alberto Zaccheroni czy Filippo Inzaghi, a bramki dla zespołu zdobywał między innymi Filippo Maniero.
Współcześnie Venezia FC łączy tradycje historyczne z nowoczesnym wizerunkiem, stając się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli kulturowych we włoskim sporcie.