Bologna FC 1909 to jeden z najbardziej historycznych i utytułowanych klubów w dziejach włoskiej piłki nożnej. Założony 3 października 1909 roku w stolicy regionu Emilia-Romania, klub w pierwszej połowie XX wieku stał się jedną z dominujących sił Serie A, zdobywając siedem tytułów mistrza Włoch (1924/25, 1928/29, 1935/36, 1936/37, 1938/39, 1940/41 i 1963/64). W latach 30., dzięki serii mistrzowskich sezonów pod wodzą trenerów Hermanna Felsnera i Árpáda Weisza oraz gwiazdom pokroju Angela Schiavia, zdobywcy mistrzostwa świata z 1934 roku, zespół zyskał legendarne miano „lo squadrone che tremare il mondo fa” – drużyny, która sprawia, że drży cały świat.
Znany jako I Rossoblù (Czerwono-niebiescy), klub od początku istnienia buduje swoją tożsamość wokół głębokiej więzi z miastem oraz bogatej tradycji. Bologna od 1927 roku rozgrywa mecze domowe na historycznym Stadio Renato Dall’Ara, pierwotnie nazywanym Stadio Littoriale, a od 1983 roku noszącym imię wieloletniego, zasłużonego prezesa klubu.
Po latach wzlotów i upadków – w tym spadkach nawet do Serie C w latach 90. – klub przeżył w XXI wieku niezwykłe odrodzenie. Jego kulminacją był powrót do europejskich pucharów po sześciu dekadach: w sezonie 2023/24, prowadzona przez Thiago Mottę drużyna zajęła piąte miejsce w Serie A, zapewniając sobie pierwszy od 1964 roku awans do Ligi Mistrzów. Rok później, już pod wodzą Vincenza Italiano, Bologna sięgnęła po trzeci w historii Puchar Włoch, pokonując w finale AC Milan – był to pierwszy krajowy tytuł klubu od 51 lat.
Wśród najwybitniejszych piłkarzy noszących barwy Rossoblù wymienia się także Giacoma Bulgarellego, rekordzistę pod względem liczby występów, oraz Roberta Baggia, który mimo zaledwie jednego sezonu w Bolonii pozostaje jednym z symboli klubu dzięki zdobytej wcześniej Złotej Piłce. Współczesna Bologna – łącząca dumę z bogatej przeszłości z ambicjami odnowionej drużyny – wciąż udowadnia, że jej miejsce jest wśród czołowych klubów włoskiej piłki.