Tottenham Hotspur FC narodził się z inicjatywy uczniów miejscowej szkoły, którzy w 1882 roku, jako członkowie Hotspur Cricket Club szukający zajęcia na zimowe miesiące, założyli drużynę piłkarską pod przewodnictwem Roberta Buckle’a. Początkowo klub nosił nazwę po prostu Hotspur FC, jednak by uniknąć pomyłki z inną drużyną o tej samej nazwie, szybko przyjął pełną nazwę Tottenham Hotspur. W 1901 roku klub jako jedyny zespół spoza rozgrywek ligowych zdobył Puchar Anglii od czasu powstania Football League w 1888 roku – rekord, który do dziś pozostaje niepobity. Herb przedstawiający koguta stojącego na piłce oraz łacińska dewiza „Audere est Facere” („Odważyć się to zrobić”) do dziś symbolizują ambicje klubu wykraczające poza granice Anglii.
Złotą erę w historii Tottenhamu zapoczątkował Bill Nicholson, mianowany trenerem w 1958 roku. Pod jego wodzą, w sezonie 1960/61, Spurs jako pierwszy zespół XX wieku zdobyli krajowy dublet – mistrzostwo i Puchar Anglii w tym samym sezonie. Rok później obronili trofeum pucharowe, a w 1963 roku, po pokonaniu w finale w Rotterdamie Atlético Madryt aż 5:1, stali się pierwszym brytyjskim klubem, który sięgnął po europejskie trofeum – Puchar Zdobywców Pucharów. Bramki dla Tottenhamu strzelali wówczas Jimmy Greaves (dwukrotnie), John White oraz Terry Dyson (dwukrotnie), a kapitan Danny Blanchflower, mimo kontuzji, sam zdecydował, że zagra w tym historycznym meczu.
W dorobku klubu znajdują się dwa tytuły mistrza Anglii, osiem Pucharów Anglii oraz cztery Puchary Ligi, a na arenie europejskiej Spurs jako pierwsi w historii triumfowali w Pucharze UEFA w 1972 roku dzięki takim postaciom jak Martin Chivers, Pat Jennings czy Steve Perryman, powtarzając ten sukces w 1984 roku. Kolejne dekady kształtowali gracze i trenerzy tacy jak Glenn Hoddle, którego elegancki styl gry na trwałe wpisał się w ofensywną tożsamość klubu.
Współczesną ambicję Tottenhamu symbolizuje otwarty w 2019 roku Tottenham Hotspur Stadium, jeden z najbardziej zaawansowanych technologicznie obiektów piłkarskich Europy. W maju 2025 roku, pod wodzą Ange’a Postecoglou, Spurs pokonali Manchester United 1:0 w finale Ligi Europy w Bilbao, kończąc aż 17-letnie oczekiwanie na jakiekolwiek trofeum oraz 41-letnią posuchę w europejskich pucharach – triumf, w którym puchar jako kapitan podniósł Son Heung-min. Choć Tottenham nie dominował w Anglii tak konsekwentnie jak niektórzy rywale, to właśnie europejska historia klubu i wieloletnia tożsamość oparta na ofensywnym futbolu uczyniły ze Spurs jeden z najbardziej rozpoznawalnych klubów Londynu.